Joris Mathijsen in zijn een-na-laatste interland, tegen België in 2012
Joris Mathijsen in zijn een-na-laatste interland, tegen België in 2012 - © Pro Shots

Joris Mathijsen: De pijn van 2010 is er nog steeds

9 november 2016
Vlak voor de oefeninterland tegen België wordt Joris Mathijsen uitgezwaaid. De 84-voudig international blikt speciaal voor FOX Sports terug op een indrukwekkende Oranje-carrière: "Wij waren ervan overtuigd dat we wereldkampioen gingen worden."

"Ik ben al langer dan een jaar gestopt met voetballen. Leuk dat ze nog belden", reageert Mathijsen (36) op de uitnodiging van de KNVB om woensdagavond in de Amsterdam Arena in het zonnetje te worden gezet.

"Ik was er door verrast en zie het als een eer. Of ik het niet meer verwacht had? Ik dacht er eerlijk gezegd niet bij na, stond er niet bij stil. Ik had er wel vrede mee zo."

Kritiek
Opvallende uitspraken van de ex-verdediger die aan de basis stond van het grootste succes voor het Nederlands elftal sinds 1988: een tweede plaats op het WK van 2010.

Toen de huidige technisch manager van Willem II in 2004 voor het eerst het Oranje-shirt aan trok, leek het er in de verste verte niet op dat Nederland ooit nog zo’n podiumplaats zou halen. Er waren veel twijfels over de staat van het Hollandse voetbal, de defensie in het bijzonder. Net als nu eigenlijk.

"Ach, misschien eisen wij in Nederland te veel van verdedigers", zegt Mathijsen. "In het buitenland (bij Hamburger SV en Málaga CF, red.) heb ik nooit kritiek gehad. Daar keken ze er net iets anders tegenaan."

"Toen wij op het EK van 2008 met 3-0 van Italië en met 4-1 van Frankrijk wonnen, de wereldkampioen en vicewereldkampioen, hadden wij het nog over de kansen die we weg hadden gegeven. In het buitenland noemden ze het twee prachtige overwinningen."

Uitgelachen
Daar, op het EK in Zwitserland en Oostenrijk, werd volgens de ex-speler van Willem II, AZ en Feyenoord de basis gelegd voor de finaleplaats van 2010.

"Je moet haast wel een ervaren ploeg zijn om kans te maken op een hoofdprijs. Want je moet leren van gemaakte fouten op eerdere toernooien."

"In 2010 was het vertrouwen ontzettend groot dat we wereldkampioen gingen worden", gaat Mathijsen verder. "Bert van Marwijk (destijds de bondscoach, red.) zei al voor de kwalificatie dat dat ons doel moest zijn. Hij had het telkens over 'de missie'. We gingen er in geloven. De sfeer was fantastisch, maar de spelers waren ook kritisch naar elkaar."

"Na de uitzwaaiwedstijd, vlak voordat we naar Zuid-Afrika vertrokken, zei ik tegen familie en vrienden: 'Kijk nog maar een keer goed, want ik kom terug als wereldkampioen'. Ik werd door ze uitgelachen. Maar ik was bloedserieus. Wij waren ervan overtuigd dat we het konden flikken."

Spanje
Dat gevoel had Mathijsen zelfs nog in de rust van de kwartfinale tegen Brazilië. De verdediger was geblesseerd afgehaakt in de warming-up, de Zuid-Amerikanen leidden met 1-0 en Oranje was heel goed weggekomen in de eerste 45 minuten.

Alle ingrediënten voor een doemscenario, weer een uitschakeling voor Nederland op een groot toernooi, leken aanwezig.

"Veel mensen weten dit niet, maar ik had zelf besloten om niet te starten", vertelt Mathijsen. "Een oude knieblessure speelde op. Een van de moeilijkste momenten uit mijn loopbaan."

"Ik had de gok kunnen nemen om te spelen, maar ik wist gewoon zeker dat er nog twee wedstrijden zouden volgen. Die wilde ik voor geen goud missen. En met een fitte André Ooijer, die trouwens geweldig speelde tegen Brazilië, op de bank durfde ik het wel aan. Een lastige, maar uiteindelijk goede beslissing."

Wat heet. Nederland draaide op karakter, en dankzij een op dat WK niet te stoppen Wesley Sneijder, de wedstrijd om en won met 2-1. In de halve finale moest Uruguay eraan geloven en in de eindstrijd in Johannesburg wachtte het toen best voetballende land ter wereld: topfavoriet Spanje.

"Toch dachten wij dat we het gingen halen", zucht Mathijsen. "Wij gingen het doen die dag, daar geloofden we echt in. De sfeer vooraf in de kleedkamer was super ontspannen, terwijl je misschien stress verwacht ofzo."

"We hadden een perfect plan, dat volledig uitkwam. De bedoeling was het vol te houden tot en met de strafschoppenreeks. We hadden er erg veel vertrouwen in dat we die succesvol zouden doorstaan."

Pijn
Maar de serie werd niet gehaald. Een opeenstapeling van onfortuinlijke omstandigheden zat Oranje dwars. Arjen Robben miste zijn beruchte kans oog in oog met Iker Casillas. Johnny Heitinga (van wie ook afscheid wordt genomen woensdagavond) kreeg rood. Carles Puyol vergreep zich aan de ontsnapte Robben, maar mocht blijven staan.

En vlak voor de winnende van Andrés Iniesta had Nederland een overduidelijke corner moeten hebben. In plaats daarvan kreeg Casillas een doeltrap mee van arbiter Howard Webb en tikte de tijd in het voordeel van de Spanjaarden weg.

"Zelfs na de 1-0 (die in de 116ste minuut viel, red.) zeiden we nog tegen elkaar: 'Wij maken die 1-1 wel'. Pas na het laatste fluitsignaal drong het besef door… Doodzonde dat we dat bijzondere jaar niet wisten om te zetten in een titel. Daarom is het zowel een hoogte- als dieptepunt uit mijn loopbaan."

"De pijn van 2010 is er nog steeds. We waren op een haar na de beste van de wereld, het was een dubbeltje op z'n kant. Of dat ook door mijn hoofd spookt straks, als ik uitgezwaaid word? Nee hoor. Ik laat het gewoon op me afkomen. Ik zie het wel." (FOX Sports)

Gerelateerd