Spanning is af te lezen van gezichten Oranje-spelers in 2000
Spanning is af te lezen van gezichten Oranje-spelers in 2000 - © ANP

Italië niet Oranjes favoriete tegenstander

28 maart 2017
Italië als eerstvolgende opponent tijdens een regelrechte crisis in het Nederlandse voetbal; Oranje had het beter kunnen treffen. Want de Azzurri, daar verloor onze nationale trots net iets te vaak van op cruciale momenten.

1. Het nationale trauma
Mensen die niet tegen oud zeer kunnen; scroll maar vast door naar punt 2. Tot onze spijt moet deze oude, pijnlijke wond opengereten worden. Oranje is in het jaar 2000 tijdens de halve finale van het EK in eigen land heer en meester tegen de Italianen.

Nederland speelt een uur met een man meer, krijgt twee strafschoppen in reguliere speeltijd, maar niets mag baten. Frank de Boer en Patrick Kluivert missen van elf meter, Italië sleept er een verlenging uit en voelt zich dan al de morele winnaar.

De Zuid-Europeanen zegevieren na een dramatische penaltyreeks, waarin Frank de Boer opnieuw op Francesco Toldo schiet, Jaap Stam de bal Amsterdam uitknalt en ook Paul Bosvelt faalt. Oranje loopt een trauma zo groot als het Colosseum op.

2. Vlaar - De Ligt
Vijf jaar later is pas de eerstvolgende confrontatie met Italië en opnieuw komt Nederland bepaald niet ongeschonden uit de strijd. Wat heet, één man in het bijzonder raakt beschadigd: Ron Vlaar.

Ja, Matthijs de Ligt kent een voorganger. De verdediger van Ajax, die zaterdag volgens velen tegen Bulgarije snoeihard door de mand viel, weet nu hoe Vlaar zich op 12 november 2005 voelde.

De dan 20-jarige mandekker mag zich van bondscoach Marco van Basten bewijzen in de vriendschappelijke interland in de Arena. De jongeling krijgt echter alle hoeken van het veld te zien door spits Luca Toni.

Hij maakt een eigen doelpunt en wordt bij de beslissende 1-3 als een kind opzij gezet door de Italiaanse krachtpatser. ‘Van Basten vermoordt Vlaar’ kopt De Telegraaf een dag later. De Ligt, toen zes jaar oud, en Danny Blind, destijds hoofdtrainer van Ajax, waren zich nog van geen slechte voorbode bewust.

Nederland - Italië uit 2005: Ron Vlaar wordt afgetroefd door Luca Toni | Pro Shots

3. De valse start
Guus Hiddink gaat het allemaal anders doen na het WK van 2014, waar een trots Oranje derde is geworden. De 5-3-2 huisstijl van voorganger Louis van Gaal gaat overboord, het oer-Hollandse 4-3-3 is terug en de nieuwe bondscoach probeert het weer eens met Erik Pieters en Gregory van der Wiel in de selectie.

Nederland zet hoog druk, laat het balletje achterin lekker rond gaan en probeert met aanvallend voetbal de tegenstander zijn wil op te leggen. Juist deze tactiek lust het berekenende Italië rauw.

Twee counters binnen de eerste tien minuten zijn voldoende om Oranje een kansloze avond te bezorgen in Bari. Ciro Immobile straft naïef verdedigen van het Nederlands elftal 3.0 (of 0.3?) af en Bruno Martins Indi mag met een directe rode kaart inrukken, omdat hij aan de noodrem trekt. Italië toont zich weer eens het slimst in een ontmoeting met Nederland.

4. De wraak
Is het dan alleen maar kommer en kwel tegen de Azzurri? Nee, toch niet, hoewel de balans volledig negatief uitslaat: drie gewonnen, acht gelijk, acht verloren.

Eén ontmoeting met Italië mag tot in de lengte van jaren worden aangehaald in Nederlandse kroegen en kantines. Die op het EK van 2008. Oranje lijkt op voorhand kansloos in een poule met de wereldkampioen én vicewereldkampioen (Frankrijk), maar Nederland begint fantastisch.

Italië wordt geslacht in de tegenstoot(!), waarvan Ruud van Nistelrooij, Wesley Sneijder en Giovanni van Bronckhorst optimaal gebruik maken: 3-0. Voor beide landen is de kwartfinale trouwens het eindstation, om maar aan te geven dat de uitvoering niet altijd alles zegt over het eindresultaat. Italië weet daar al decennia alles van, nu Oranje nog. (FOX Sports)

Gerelateerd